Adrie Beyen

Ik kan me niet herinneren dat ik als kind iets met de natuur had. We woonden in een huis met een tuin aan de rand van een stadje grenzend aan polders. Een enkele zondag werden we in de auto geladen en dan ging het naar het bos.

Ik geloof niet dat ik het zo bijzonder vond - ik zat liever binnen met mijn neus in een boek. Pas toen decennia later de nodige bomen tegenover mijn huis sneuvelden en niet kort daarna een prachtige beuk verderop het ook moest ontgelden, begon ik me te realiseren dat bomen zo belangrijk voor mij zijn. Ik miste ze, de bomen die ik nooit bewust had zien staan. Nu staat mijn huis in een Achterhoeks essenlandschap, omgevend door prachtige oude bomen en windsingels. Nee, het landschap heeft zijn naam niet aan de es, de boom te danken. Een es is in dit geval een oude gemeenschappelijke akker. Iedere dag maak ik wel een wandeling en kijk ik naar die wonderbaarlijke bouwwerken die bomen worden genoemd. Maar ook hier hoor ik regelmatig het gehate geluid van de kettingzaag…

Bij de voorbereidingen voor mijn boek ´Mensen verhalen over bomen´ stuitte ik op de website van de Stichting Bomen Over Leven. Het contact werd gelegd en is sindsdien gebleven. Niet zo gek, want onze idealen stemmen overeen: mensen bewust maken van al wat de natuur ons geeft, zodat we een leefbare wereld houden. Ik draag mijn steentje bij door mensen in mijn boek te laten vertellen wat een bepaalde boom of boomsoort voor hen heeft betekend of nog steeds betekent. Een logisch vervolg is dan dat ik ambassadrice van Bomen Over Leven word. Achterin mijn bomenboek staat de website van de Stichting al genoemd, net zoals op mijn boekenwebsite www.A3boeken.nl. En verder zal ik elke kans die ik krijg om het groene werk van de Stichting Bomen Over Leven te promoten, zeker aangrijpen!

Adrie Beyen
Geesteren